jezus chrystus
Wiedza ogólna

Dlaczego Jezus Chrystus jest Królem?

98

Autor: ks. Piotr Maciejak 

Nigdy nie nosił korony królewskiej, nie trzymał berła w ręku, nie zasiadał także nigdy na tronie królewskim. A jednak ten tytuł Zbawicielowi najzupełniej się należy i to w zakresie, jakim nie dysponował żaden władca świata.

Jezus Chrystus żyjąc na ziemi, niejednokrotnie podkreślał swoje prawa do królewskiego tytułu. Kiedy Piłat zapytał Go podczas sądu: „Czy Ty jesteś królem żydowskim?”, otrzymał zdecydowaną odpowiedź: „Tak, jestem królem” (J 18,34-37). Piłat musiał to dobrze to zapamiętać, skoro jako tytuł winy umieścił napis na krzyżu w trzech językach: „Jezus Nazarejczyk, król żydowski” (J 19,19). Dla potwierdzenia, że jego królestwa nie można porównywać do królestw ziemskich, Chrystus mówił do Piłata: „Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz królestwo moje nie jest stąd” (J 18,36). Chociaż Chrystus wyrzekł się podbojów ziemskich, to jednak wiele razy dał znać, że jest Panem wszechświata i nim rządzi. Na dowód tego między innymi: uciszał burze i żywioły (por. Mt 8,18,23-27), zamienił wodę w wino (por. J 2,1-11), rozmnażał chleb (por. Mt 14,13-23; Mk 6,33-46; Łk 9,11-17; J 6,2-15), czynił cudowne połowy ryb (por. Mt 4,18-22; Mk 1,16-20; Łk 5,1-11; J 21,1-7), chodził po wzburzonych falach (por. Mt 14,22-33; Mk 6,47-52), uzdrawiał chorych (por. Mt 9,27-31; J 9,1-41; Mt 12,22-23; Mt 8,2-4; Mk 1,40-45); wskrzeszał umarłych (por. Mt 9,23-26; Mk 5,35-43; Łk 7,11-17; J 11,28-46), złe moce były mu posłuszne (por. Mt 8,28-34; Mk 5,1-20; Łk 11,14-15; 11,17-23). Jezus Chrystus określał siebie „panem szabatu” (Łk 6,5), dawał swoim uczniom moc odpuszczenia grzechów (por. J 20,22-23), czynienia cudów (por. Mk 16,17-18). Miał odwagę powiedzieć: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi” (Mt 28,18). Zapowiadał również, że przyjdzie na końcu świata jako Król, aby sądzić wszystkie narody ziemi, a przyjdzie w otoczeniu aniołów: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie, pełnym chwały. I zgromadzą się przed nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: »Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata«. (…) Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: »Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom«” (Mt 25,31-46).

Z królowaniem Syna Bożego łączy się uroczystość Jezus Chrystusa, Króla Wszechświata, która została wprowadzona do liturgii Kościoła katolickiego przez papież Pius XI na zakończenie roku jubileuszowego dnia 11 grudnia 1925. „Ponieważ rok święty (1925) dał niejedną okazję dla potwierdzenia Chrystusowego królestwa, wydało nam się przy tym naszym apostolskim posługiwaniu rzeczą słuszną przychylić się do próśb wielu kardynałów, biskupów i wiernych, zanoszonych do nas osobno i wspólnie, aby kończący się ten rok uwieńczyć specjalnym świętem Pana naszego Jezusa Chrystusa Króla, i wprowadzić je do liturgii kościelnej” (Encyklika „Cum annus sacer” z 11 grudnia 1925 roku). Papież nakazał nadto, aby we wszystkich kościołach tego dnia po nabożeństwie głównym przed wystawionym Najświętszym Sakramentem odmówiono litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu. Nowa liturgia (od roku 1969) przeniosła to święto na ostatnią niedzielę roku kościelnego dla podkreślenia, że wszystko, co posiadamy i czego się spodziewamy na świecie, ma swój początek i mieć będzie swój chwalebny koniec w Jezusie Chrystusie.

Gdy chodzi o osobę Jezusa Chrystusa określanie Go jako – Chrystus Król Wszechświata, wydaje się dziwne. Nigdy nie nosił korony królewskiej, nie trzymał berła w ręku, nie zasiadał także nigdy na tronie królewskim. A jednak ten tytuł Zbawicielowi najzupełniej się należy i to w zakresie, jakim nie dysponował żaden władca świata. Oto powody, dla których papież uważał, aby to święto wprowadzić do kalendarza liturgicznego: Władcy ziemscy nabywają tytuł królewski: przez dziedziczenie, nominację lub podbój. Wszystkie trzy tytuły dają Jezusowi Chrystusowi pełne prawo do korony i najwyższej władzy. Jako człowiek, w swej ludzkiej naturze, pochodził on przecież w prostej linii od króla Izraela, Dawida. Wykazują to Ewangeliści podając Jego rodowód, przypominając Jego drzewo genealogiczne (por. Mt 1,5-16; Łk 3,23-38). W narodzie wybranym ta prawda była tak pospolicie znana, że powszechnie nazywano Go wprost „Synem Dawida” (por. Mt 22,41-46; Mk 12,35-37; Łk 1,27,32; 20,41-44; 2 Tm 2,8; Ap 22,16). Tak więc z krwi i dziedziczenia miał prawo Chrystus Pan do tytułu Króla. Królowie ziemscy zdobywają również tron drogą podboju. Ten tytuł także przysługuje Synowi Bożemu. Chociaż nigdy nie walczył orężem i nie przelewał cudzej krwi dla zdobycia władzy, to jednak przelał własną krew dla zbawienia rodzaju ludzkiego. Chrystus powiedział do Nikodema: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3,16). Najpiękniej tę prawdę, że jesteśmy zdobyczą Chrystusa, wypowiedział św. Piotr Apostoł: „Wiecie bowiem, że (…) zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa jako baranka niepokalanego i bez zmazy” (1 P 1,18-19)

Liturgia Słowa uroczystości

Kościół w bardzo bogaty sposób zestawił teksty Liturgii Słowa wspomnianej uroczystości, aby przed naszymi oczyma tytuł królewski Jezusa Chrystusa ujawnił w pełnym blasku i mocy. W proroctwie Ezechiela pojawia się obraz troskliwego pasterza i sprawiedliwego sędziego (por. Ez 34, 11-12; 34,15-17). Podobna myśl przewija się w psalmie responsoryjnym, w którym Kościół wychwala, jak słodką rzeczą jest należeć do Chrystusowej owczarni (por. Ps 23/22). W drugim czytaniu św. Paweł odkreśla, że zakres panowania Chrystusa obejmuje nie tylko cały rodzaj ludzki, ale „wszelką zwierzchność, władzę i moc”, że pokona On nawet śmierć jako ostatniego wroga. „A gdy już wszystko zostanie mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich” (1 Kor 15,20-26.28).


Autor: ks. Piotr Maciejak

Jestem neoprezbiterem (24 maja br. przyjąłem sakrament święceń kapłańskich). Ukończyłem Wyższe Metropolitalne Seminarium Duchowne w Warszawie. Od 26 sierpnia br. pełnię funkcję wikariusza parafii pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Pruszkowie. W wolnym czasie chętnie podróżuję, czytam ciekawe książki, słucham muzyki i jeżdżę na rowerze.

Czytania na każdy dzień (Rok B, I)

Oznacz swoją wspólnotę na mapie Archidiecezji Warszawskiej

Poszerz wiedzę z Nawigacją Liturgiczną GPS

O Jezusie ukrytym w chlebie

Biblistyka

  • Grota 4 - narodzenia Jezusa

    #Grota (4) Narodzenia Jezusa

    Autor: ks. Mateusz Wyrzykowski Grota Narodzenia Pańskiego znajduje się w Betlejem. Już sama nazwa tego miasta pokazuje nam, jak niezwykłe są Boże plany. Słowo „Betlejem” oznacza bowiem „dom ciała” lub „dom chleba”. Miejsce, gdzie urodził się Jezus, odnosi się więc zarówno do historycznego wydarzenia, którym jest Wcielenie Syna Bożego, jak i do Chrystusa Eucharystycznego. Stajemy…

  • Grota 3 - Józefa

    #Grota (3) Józefa

    Autor: ks. Mateusz Wyrzykowski Pismo Święte o Józefie mówi bardzo mało – nie znajdziemy tam ani jednego słowa, które wypowiedział, nie dowiemy się, jak poznał Maryję ani kiedy nastąpił kres jego życia. Tradycja przedstawia go jako cieślę. W powszechnym odbiorze miał być człowiekiem, który w domu zajmuje się wyrabianiem mebli, narzędzi rzemieślniczych czy prostych „maszyn”…

Księgi liturgiczne

  • maszyna do pisania

    Podręcznik Chrześcijanina, czyli jak zbudowany jest Lekcjonarz mszalny

    Autor: Kamil Godlewski Kościół poprzez Słowo Boże ukazuje głęboką treść i logikę wydarzeń zbawczych. Za pomocą czytań przytaczanych podczas liturgii słowa w czasie Mszy Świętej objaśnia ludowi bożemu, dlaczego Pismo Święte jest księgą wewnętrznie spójną i ułożenie poszczególnych ksiąg absolutnie nie jest dziełem przypadku. W Starym Testamencie bowiem Nowy się ukrywa, a w Nowym Testamencie…

Liturgika ogólna

  • kruchta

    Liturgia jako zbawczy dialog i święta wymiana

    Ojcowie Soboru Watykańskiego II twierdzą, że liturgia jest źródłem, z którego wypływa życie Kościoła, i jest szczytem, do którego życie Kościoła zmierza. Czym dokładnie jest więc liturgia? Jakie nici porozumienia są w niej zawarte?  Co jest wymieniane, kto z kim rozmawia? Artykuł księdza dr. Krzysztofa Filipowicza (kliknij aby przejść do publikacji) odpowiadający na nurtujące pytania, dążący…

  • sobor-wat-2

    Oczekiwania wobec reformy liturgicznej Soboru Watykańskiego II w pismach Josepha Ratzingera

    Beatyfikacja papieża Pawła VI, która odbyła się w połowie października – jest doskonałą okazją do przyjrzenia się soborowej reformie liturgicznej. Spróbujmy prześledzić ją przez pryzmat pism papieża seniora Benedykta XVI, który był świadkiem dokonujących się przemian. Publikacja z Warszawskich Studiów Teologicznych dostępna jest tutaj.

Sport

  • wakacje2015dslaw

    #wakacje2015dslaw

    Czas wakacji już minął, wspólnoty podczas wyjazdów się zintegrowały. Podobnie jak zimą otrzymaliśmy 4 zdjęcia z wyjazdów. Publicznych hasztagów na Facebooku było niestety niewiele, ale mamy nadzieje, że to z powodu braku zasięgu i czasu na elektronikę. Rekolekcje wakacyjne dają tak zwanego kopa na cały rok pracy we wspólnocie :] Wyjazd wakacyjny parafie zorganizowały w…

  • wakacje2015dslaw

    #wakacje2015dslaw – czyli wspólne zdjęcie z wyjazdu

    Rok szkolny się zakończył. Liczymy, że ministranci otrzymali błogosławieństwo po roku formacji.  Podczas wakacji letnich wiele parafii organizuje wyjazdy w różne części Polski (i nie tylko) dla dzieci i młodzieży.  Podobnie jak zimą chcielibyśmy stworzyć wspólne zdjęcie ministrantów, lektorów i osób śpiewających w scholi tym razem z wakacyjnego wyjazdu. Z ferii zimowych otrzymaliśmy tylko 4 zdjęcia (http://dsl.waw.pl/2015/02/ferie-2015-wspolne-zdjecie/),…

Najświętszy Sakrament

  • najswietszy_sakrament-ikona

    Nawiedzenie; Procesja eucharystyczna; Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem

    Autor: dk. Krzysztof Kucharski Nawiedzenie Od adoracji trzeba odróżnić nawiedzenie Najświętszego Sakramentu, wystawionego lub schowanego w tabernakulum, które jest formą krótkiej „wizyty” złożonej Jezusowi. Wyraża naszą wiarę w osobową obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie Odwiedzając  traktujemy Go wtedy jak przyjaciela, z którym utrzymuje się regularny kontakt pogłębiając znajomość. Jeśli nie mamy akurat czasu na dłuższą…

  • najswietszy_sakrament-ikona

    Adoracja Najświętszego Sakramentu

    Autor: dk. Krzysztof Kucharski Jak powinna przebiegać adoracja Najświętszego Sakramentu? Nie ma konkretnego schematu, natomiast podane są pewne wytyczne: modlitwa powinna być skoncentrowana na Chrystusie, a nie np. na Maryi czy świętych; Przy okazji pojawia się problem nabożeństwa majowego i pierwszosobotniego przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, ale nie będziemy się w niego tu zagłębiać; powinna zawierać…

Nawigacja liturgiczna GPS

  • GPS-liturgiczna_nawigacja-2seria

    #2.13 „Gesty rąk” podczas Mszy Świętej

    Autor: ks Piotr Kucharczyk Czy zauważyłeś, jak wiele postaw podczas Mszy „zajmują ręce kapłana”? Być może zastanawiałeś się czy tak musi być? Czy ksiądz wybiera sobie właściwy gest, aby dobitniej podkreślić przesłanie, któremu gest towarzyszy?  – Nie, te gesty to wskazania, którym kapłan się podporządkowuje. To prawda, że liturgia pozostawia kapłanowi dobrowolność w niektórych swoich…

  • GPS-liturgiczna_nawigacja-2seria

    #2.12 Uwielbienie

    Autor: ks Piotr Kucharczyk Uwielbienie można nazwać najbardziej wzniosłą postawą człowieka podczas Mszy Świętej. Z reguły jej nie widać, choć zdarza się, że emocjonalnie przeżywany moment uwielbienia staje się wyeksponowany, co jednak łatwo może doprowadzić do ekshibicjonizmu duchowego, a nie do pobożności. Uwielbienie jest postawą modlącej się duszy, zakochanego w Bogu serca. Szczególny czas uwielbienia…

Poradnik lektora

  • zEk8RJdmQrqja2XwbjgJ_DSC_2368

    Jak przygotować czytanie

    Autor: dk. Krzysztof Kucharski Wstęp, czyli trochę teorii Zadaniem czytającego jest odkryć sens zawarty w treści czytania i przekazać go wiernym przez odpowiednią interpretację. Wynikają stąd dwie rzeczy. Po pierwsze, czytanie posiada jakiś sens, czyli o coś w nim chodzi. Zatem należy najpierw samemu zrozumieć o co chodzi w czytaniu zanim zacznie się je czytać…

Kultura

  • quovadus3tys-wmsd

    Spektakl „Quo vadis – trzecie tysiąclecie”

    Co się dzieje, gdy pieniądz zastępuje Boga? Jak wyglądałby świat bez wojen, granic, narodów, w którym rządziłaby konsumpcja? Czy wiara, nadzieja i miłość mogą przetrwać w społeczeństwie ogłupionych konsumentów? Na te pytania starają się odpowiedzieć klerycy warszawskiego seminarium w sztuce “Quo vadis – trzecie tysiąclecie”.  Terminy: grudzień 2015 12 Sob: 19:00 13 Nd: 16:30; 19:00…

  • t

    Koncert Muzyki Organowej

    Już 6 czerwca tego roku w kościele Ewangelicko-Augsburskim Świętej Trójcy w Warszawie odbędzie się koncert znamienitego wirtuoza muzyki organowej – Tomasza Adama Nowaka – laureata wielu międzynarodowych konkursów, jedynego Polaka w historii, który zajął pierwsze miejsce w prestiżowym Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Organowej w Haarlem, w Holandii. Muzyka jest językiem uniwersalnym. Łączy ludzi we wspólnym przeżywaniu,…

Szaty liturgiczne

  • szaty liturgiczne

    #7 Humerał

    Autor: ks Piotr Kucharczyk Humerał, cóż to takiego? – wcale by mnie dziś nie zdziwiło takie pytanie. Inspirowany nim chcę nie tylko przypomnieć, czym jest humerał, ale dołożę także wszelkich starań, abyśmy odkryli jego istotne znaczenie. Humerał jest białym płótnem zakładanym pod albę lub w tradycji zakonnej przyszywanym do kaptura, używanym w czasie sprawowania Mszy…

  • szaty liturgiczne

    #6 Kapa

    Autor: ks Piotr Kucharczyk W kapie ukryte jest pewne podobieństwo do ornatu. Jednak nie można stawiać na równi tych dwu różnych szat. Różnych, pomimo że są do siebie na pozór podobne. Istnieje kilka znaczących różnic między kapą a ornatem. W zgromadzeniu liturgicznym ornat zakłada ten, kto przewodniczy, jak i ten, kto koncelebruje. Kapę natomiast może…

Wiedza ogólna

  • zakładanie butów

    Na randkę (…) z obowiązku

    Autor: ks. Piotr Maciejak  Kiedy wreszcie wybije ta długo oczekiwana godzina? Czekam, czekam i nie mogę się doczekać… Czy wszystko jest przygotowane? Zapięte na ostatni guzik? Czy dobrze wyglądam?… Takie pytania mogą rodzić się w sercu zakochanych osób, którzy oczekują na wspólne spotkanie. Czas się dłuży, a oni chcieliby być razem. To pragnienie spotkania z…

  • blizej_liturgii

    Pokuta w liturgii Kościoła

    Autor: ks. Rafał Łaskawski Każdy chrześcijanin obdarzony przez Boga darem nowego życia w sakramencie chrztu i wezwany do ustawicznego jego rozwoju oraz ciągłego doskonalenia naśladowania Chrystusa stosownie do swego powołania i stanu życia, powinien czynić pokutę. Jeśli popełni grzech ciężki, który zrywa jego więzi przyjaźni z Bogiem i Kościołem, powinien poddać się pokucie sakramentalnej, tzn….

Fotorelacje

  • DSC_0015

    Eliminacje do Mistrzostw Polski SL w Futsalu 2015

    Fotorelacja z Eliminacji do Mistrzostw Polski Służby Liturgicznej w halowej piłce nożnej 2015. Turniej odbył się na hali sportowej OSiR Ochota, 21 marca, przy ul.Nowowiejska 37B.

  • Wręczenie pucharów Arcybiskupa Warszawskiego

    Fotorelacja z uroczystości wręczenia pucharów Arcybiskupa Warszawskiego za Turniej w Tenisie Stołowym. Rozdanie nagród odbyło się w domu księdza Kardynała Kazimierza Nycza przy ul. Miodowej w Warszawie.  Zdjęcia udostępnione dzięki uprzejmości pana Wojciecha Łączyńskiego.  

Kursy

  • kurs-psauterzysta

    Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu!

    Czy masz pragnienie śpiewać psalmy na cześć Pana…? Jeśli chcesz nabyć tę umiejętność, przyjdź na Kurs dla Psałterzystów! Siostry Uczennice Boskiego Mistrza, Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie, Sekcja św. Jana Chrzciciela oraz Duszpasterstwo Służby Liturgicznej Archidiecezji Warszawskiej zapraszają na Kurs dla Psałterzystów, który odbędzie się w ramach Centrum Liturgiczno-Biblijnego PWTW. Celem kursu jest kompetentne przygotowanie…

  • kurs muzyki

    Jak Cię wyśpiewać Tajemnico…?

    Siostry Uczennice Boskiego Mistrza i Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie Sekcja św. Jana Chrzciciela zapraszają na kurs Muzyki Liturgicznej. Jest on włączony w program Centrum Liturgiczno-Biblijnego PWTW. Celem kursu jest: formacja oraz kompetentne przygotowanie osób wykonujących muzykę liturgiczną, do pełnienia tej posługi w sposób świadomy, godny i owocny. Kurs Muzyki Liturgicznej odbędzie się w domu…

Polecane linki