GPS-liturgiczna_nawigacja-2seria
Nawigacja liturgiczna GPS

#2.11 Bijąc się w pierś wyrażamy skruchę

100

Autor: ks Piotr Kucharczyk

Ciąg dalszy postaw mszalnych doprowadza nas do tych momentów podczas Eucharystii, kiedy wykonujemy gest bicia się w pierś. Do ciekawej refleksji doprowadza mnie ten gest.

Otóż dzisiejszy świat tak bardzo uczulony na punkcie grzeszności (wręcz chciałby, aby pewnie już o niej nie mówiono, „nie straszono” grzechem ludzi – [Kościół straszy? przyp. red.] – z wielkim zaangażowaniem wykonuje ten gest. Świat jest przedziwny!!! Wspomniana sytuacja jest bez wątpienia okazją do tego, aby głębiej rozumiał ten piękny gest skruchy i żalu za grzechy każdy, kto w czasie liturgicznej ofiary bije się w pierś. Ale powróćmy do sedna sprawy. W czasie Mszy Świętej mamy dwa momenty, kiedy wykonujemy ten gest. Pierwszy przypadek dotyczy aktu pokuty, kiedy na „słynne” słowa: Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina… uderzamy się trzy razy w pierś. Drugi moment Mszy, kiedy wykonywany jest ten piękny gest, osadzony jest w I Modlitwie Eucharystycznej. Na słowa: Również nam, Twoim grzesznym sługom, ufającym w Twoje nieskończone miłosierdzie… kapłan uderza się w pierś. Sam kapłan, bowiem w przypadku spowiedzi powszechnej czynią to wszyscy zebrani, także ksiądz. Spotykamy się w naszych kościołach również z nieuzasadnionym biciem się w pierś, głównie podczas przeistoczenia, gdy ukazywane są Ciało i Krew Chrystusa,  podczas śpiewu Baranku Boży oraz podczas hymnu Chwała na wysokości Bogu, kiedy wypowiadamy słowa: Baranku Boży.

Panie, daj nam głębiej rozumieć święte znaki i gesty liturgiczne. Niech świadome uczestnictwo w Eucharystii, pozwala nam lepiej rozumieć tajemnicę Twojej męki, śmierci i zmartwychwstania”.


Autor: ks. Piotr Kucharczyk Przyjął sakrament święceń w stopniu prezbiteriatu 25. 05. 2013. Obecnie jest wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła na Mokotowie w Warszawie.

Czytania na każdy dzień (Rok B, I)

Oznacz swoją wspólnotę na mapie Archidiecezji Warszawskiej