GPS-liturgiczna_nawigacja-2seria
Nawigacja liturgiczna GPS

#2.12 Uwielbienie

113

Autor: ks Piotr Kucharczyk

Uwielbienie można nazwać najbardziej wzniosłą postawą człowieka podczas Mszy Świętej. Z reguły jej nie widać, choć zdarza się, że emocjonalnie przeżywany moment uwielbienia staje się wyeksponowany, co jednak łatwo może doprowadzić do ekshibicjonizmu duchowego, a nie do pobożności.

Uwielbienie jest postawą modlącej się duszy, zakochanego w Bogu serca. Szczególny czas uwielbienia przychodzi po przyjęciu Komunii Świętej. Można wtedy modlić się poprzez udział w śpiewie komunijnym, dzieci często recytują w tym czasie modlitwy, które znają na pamięć, a część z nas po prostu wraca do ławki i próbuje „jakoś sobie zająć czas” (taka opinia wynika z mojej długoletniej obserwacji; nie obserwacji księdza, ponieważ w czasie udzielania Eucharystii nie obserwuję, co robią wierni po przyjęciu Komunii, ale z obserwacji dziecka, ministranta i kleryka). Jak zagospodarować czas po przyjęciu Najświętszej Eucharystii?  Na pewno starszym odradzałbym wyciąganie książeczek do nabożeństwa i „zaliczanie modlitw”. To jest droga dzieci, tych, którzy początkują, choć dzieciom też warto uświadomić, że to nie jedyna forma modlitwy po przyjęciu Komunii Świętej. Wszystkich serdecznie zachęcam do wielkodusznego śpiewu. Śpiew jest być może jedyną formą dostępną człowiekowi, która pozwala przybliżyć się do tego (Tego), co niewyrażalne w ludzkiej duszy, a co w niej najpiękniejsze. A co jeśli nie potrafię śpiewać? Próbuj, jeśli Ci nie wychodzi śpiewaj ciszej, ale śpiewaj. Gorzej, jeśli nie chcę śpiewać nie dlatego, że nie potrafię, ale dlatego, że nic nie czuję. Warto wtedy zastanowić się, co w takim razie jest powodem mojego uczestnictwa w tym wielkim darze, którym nie potrafię się ucieszyć. Pozostaje jeszcze ostatnia forma uwielbienia – cisza (to być może ona najsubtelniej wyraża obecność Boga w nas, kiedy milkniemy, aby Bóg mógł w nas  przemówić, choć jeden z obrazów nieba to nieustannie wielbiąca śpiewem Boga rzesza świętych; śpiew, czy cisza – co lepsze, aby uwielbić Boga?). Ostatni moment uwielbienia ma miejsce po  skończonej Mszy. Wróćmy, aby choć chwilę podziękować Bogu, za ten cenny i ważny czas. Zostańmy na kilka chwil, w ciszy, w dziękczynieniu, w postawie czci i adoracji.


Autor: ks. Piotr Kucharczyk Przyjął sakrament święceń w stopniu prezbiteriatu 25. 05. 2013. Obecnie jest wikariuszem w parafii św. Michała Archanioła na Mokotowie w Warszawie.

Czytania na każdy dzień (Rok B, I)

Oznacz swoją wspólnotę na mapie Archidiecezji Warszawskiej